Home > Steven van Breemen over het orientatievermogen > Het vastleggen van de hokcoordinaten door jonge duiven

Het vastleggen van de hokcoordinaten door jonge duiven

Het klinkt vreemd, maar elke jonge duif legt in zijn geheugen de coordinaten van zijn geboortegrond, lees: hok, vast. We noemen dat in de postduivensport met een minder geleerd woord: uitwennen. Vanaf de dag dat een jonge duif uit het ei is gekropen, ontwikkelt hij heel geleidelijk aan een onlosmakelijke band met de plek waar hij is geboren. In het begin legt hij daar nog maar heel weinig interesse voor aan de dag, maar vanaf ongeveer de 25e dag is dat op zijn sterkst. De jonge duif springt vanuit het ouderlijk huis, de broedschotel en de broedbak van zijn ouders, op de grond en begint de wereld om zich heen in het hok te verkennen. Dat is meestal de tijd waarop een jonge duif wordt gespeend en op een eigen afdeling wordt onder gebracht. Het is raadzaam de 25e dag strikt te hanteren als speendatum. Elke dag die u verloren laat gaan, komt de jonge duif a.h.w. te kort voor het vastleggen van de coordinaten en zult u zon jonge duif maar al te eenvoudig van het hok verspelen.

Maar al snel heeft nog maar een ding voor de pas gespeende jonge duif de meeste interesse: de buitenwereld. Een jonge duif zit vanaf dat moment het liefst buiten en zijn ze vaak met geen stok weer terug naar binnen te krijgen. Daarom is de 25e dag na de geboorte de meest ideale dag  om jonge duiven te spenen en moet er geen dag verloren gaan om jonge duiven nog langer op hun geboortehok bij hun ouders rond te laten lopen. De tijdspanne waarin de hokcoordinaten worden vastgelegd in het geheugen van een jonge duif duurt een kleine drie weken. In die tijd moeten jonge duiven iedere dag  naar buiten, zodat ze de omgeving goed in zich op kunnen nemen. Alle dagen dat dat niet gebeurt wreekt zich later in het moeilijker  terug kunnen vinden van het hok of wat nogal eens gebeurt: helemaal niet. Dat houdt automatisch in  als we jonge duiven, bijv. door tijdgebrek, alleen maar tijdens het weekend kunnen uitwennen, dat we in dat geval zeker niet te vroeg mogen beginnen met de kweek. Of we moeten een huisgenoot vragen dagelijks de jonge duiven los te laten. Al konden ze maar de hele dag in de spoetnik zitten. Op die manier stellen wij jonge duiven in staat hun navigatiesysteem optimaal te ontwikkelen op het gebied van het vastleggen van de hokcoordinaten in het geheugen.

Het vastleggen van de hokcoordinaten, als ik de uitdrukking in dit optiek ook eens mag gebruiken, is in feite niets anders dan het vastleggen van het plaatselijk spanningsveld van de aarde. Dit gedeelte of eigenlijk gezegd deze lijn is voor elke plaats op aarde verschillend van lading c.q spanning. Door het verschil in spanningsveld op de aardbol weten postduiven in welke richting ze ongeveer moeten vliegen. Dit fenomeen is in de duivensport bekend als het kompas ofwel het navigatiesysteem. Het kompas werkt pas goed nadat het van navigatie-energie is voorzien. Deze energie haalt de postduif normaliter uit het zonlicht. Mits in de aanmaakperiode van het energiesysteem aan bepaalde voorwaarden is voldaan. Nu weer even terug naar de ontwikkeling van het kompas. Elk spanningsveld is hetzelfde voor een bepaalde breedtegraad. Voor het vinden van het hok is het geheugen voor het landschap in de buurt van het hok van belang. Verstoringen in het aardmagnetisch veld van de aarde brengen dit deel van het orientatievermogen soms tijdelijk in de war. Gebeurt dit tegelijkertijd met andere zaken die negatief van invloed zijn op het orientatievermogen, dan zijn de verliezen naar verhouding groter. Elektromagnetische velden van welke spanning dan ook moeten daarom absoluut niet in een duivencontainer voorkomen. Zij kunnen namelijk het orientatievermogen enorm ontregelen met alle kwalijke gevolgen van dien. Wat er gebeurt is dat de duiven zich gewaar worden van een constant veranderend spanningsveld. Terwijl dit onder normale omstandigheden niet verandert. Het constant in werking stellen van het kompas put als het ware het energie systeem uit met alle nare gevolgen van dien. De duif kan zich niet meer orienteren en gaat verloren. Pas als het energie systeem weer volledig is hersteld kan de duif haar weg vervolgen. Hier kan enige tijd over heen gaan.


Sitemap
Printvriendelijk
Mail sturen
RSS feed

Submenu

Uw naam

Paswoord

Remember me


Steven van Breemen